بر بال های پرنده آبی






ریحانه


اول خط
خاطره ها
کبوتر نامه بر
اضافه به علاقمندی ها


نویسنده
ریحانه



پرنیانی مثل شعر
حرف اول
جانانه
پرنده آبی تنها
دوبیتی
دل تنگ
میخونه عشق
مشکل گشا
بهونه ها
غم دوبیتی
تو مهربونی
قصه ادامه داره
چشم عسلی
پرواز با تولد
سلام خدا
خاطره یک روز خوب


بر بال های دوست
دیوونه
گلادیاتور
شیعه مذهب برتر
منتظران
بچه های آسمان
استقلال همیشه قهرمانه
بهونه ها
سیب خوشبو
هجوم وحشی پاییز
خاکریز
صراط منیر
هم صدا با فرشته ها
اسپنتمان
محمد مهدی
نوشته های علی شیروی
مرجع
آخرین عشق
شب های سرد و ساکت
طلبه
پیامبر اعظم
سوال های منتظر جواب
review
از صفرتااینترنت
انجمن علمی فیزیک
رهگذر
متمتیکا و میپل
قطع و وصل یعنی خوف و رجا
مهربون ترین خدا


هوپا
سامی یوسف
دلنواز
انجمن فیزیک ایران
ویکی پدیا
فرهنگسرا
وبلاگ های فارسي
پرشين وبلاگ
قالب های وبلاگ
تفريحات اينترنتی
تالارهای گفتگو
قالب : ماكرومديا
خرید اینترنتی

لينکستان وبلاگهای ايرانی
ليست وبلاگهای به روز شده

لوگوی پرنده آبی

بر بال های پرنده آبی



جـشن های ملـــی

نوروز
اولین روز بهار
جشن زایش آشو زرتشت
در6فروردین
سیزده بدر
در13فروردین
فروردینگان
در 19فروردین
اردیبهشتگان
در3اردیبهشت زرتشتی و2اردیبهشت کنونی
خردادگان
در 6خرداد زرتشتی و 4 خرداد کنونی
تیرگان
در13تیر زرتشتی و 10 تیر کنونی
امردادگان
در7 امرداد زرتشتی و 3 امرداد کنونی
شهریورگان
در4شهریور زرتشتی و 30 امرداد کنونی
مهرگان
در16مهر زرتشتی و 10 مهر کنونی
دیگان
در1دی زرتشتی و 25 آذر کنونی
شب یلدا
شب تولد خورشید
جشن سده
در50روزمانده به نوروز
بهمنگان
در2بهمن زرتشتی و 26 دی کنونی
سپندارمذگان
در5 اسفندزرتشتی و29 بهمن کنونی




آمار و خروجی
  RSS 2.0  


پشتیبان
وبلاگ فارسی

   

سپندارمذگان خجسته باد

                         « به نام آرام بخش قلبها »

ای عشق همه بهانه از تست

                                           من خامشم این ترانه از تست

آن بانــــگ بلنـد  صبحگاهی

                                           وین  زمـزمه  شبـانه از تست

من انـــده  خویـش  را  ندانم

                                           این گریه  بی بهـــانه از تست

ای آتـــش  جــان  پاکـبــازان

                                           در خـرمن  من زبانه از تست

افسون شده تورازبان نیست

                                           ور هست همه فسانه از تست

کشــتی مرا چه بیم  دریـــا ؟

                                           طوفان  زتو و کرانه از تست

من می گذرم خموش وگمنام

                                           آوازه  جــاودانــه   از  تست

چون سایه مرا زخاک برگیر

                                           کاینجا سر و آستانه از تست

رمز پرواز : عشق ، قبله آمال مردم پاکباز است ، اگر عشق و محبت با نور خود

                  ما را گرم نکند، دلگرمی ما به زندگی عملی نیست

                                                                                                     ویکتور هوگو

 

 

 


به قلم ریحانه لحظه پرواز ٤:٤٢ ‎ب.ظ در یکشنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸٥

ولنتاين برای ما نيست . . .

« به نام آرام بخش قلبها »

برخی ملت های نو پا که تاریخ درست و حسابی ندارندو یا از تمدن و آثار جالب توجه محروم هستند ، حق دارند اگر در شیفته مناسبت هایی شوند که از پس قرن ها جاودانه مانده و یادآور تاریخی شگرف و تمدنی با شکوه است . ایرانیان جزو  چنین ملت هایی هستند ؟یا شاید بدتر از آنان ؟ ملتی که قدر سرزمین و تاریخ و تمدنش را نداند چگونه ملتی است؟

ایران ، سرزمین پاک ما، با تمدن چند هزار ساله اش ،با افتخارات و اسطوره های جاودانه اش ، شایسته است که جشن های زیبا و مهر آورش نادیده گرفته شود ؟ مگر ریشه های ایرانی خشکیده اند که عشاق ایرانی تاکنون نام "سپندارمذگان" را نشنیده اند اما ولنتاین را . . .

افسوس . . . ! اما نه! هنوز دیر نشده . . . اگر تاکنون کوتاهی کرده ایم هم اکنون به سراغ کتاب ها برویم و بخوانیم و بدانیم که تاریخ ایران ما چقدر شکوهمند است و زیبا ! در تقویم یادداشت کنیم سپندارمذگان را و نیز مهرگان را ، تیرگان را ، سده را و  تمام جشن های زیبایمان را ، همچون یلدای خاطره انگیز که از پس قرن ها پاسش می داریم .

راستش را بخواهید امروز این متن را قرار دادم تا شاید کسانی که به دنبال عکس و مطلب و  چیزهای  دیگر برای تبریک ولنتاین هستند ، اتفاقی به اینجا بیایند و اگر عشق به وطن داشتند، تلنگری بخورد بر قلبشان . . .

                       

سپندارمذگان

در سده سوم میلادی که مطابق می‌شود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه : سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن می‌کند.

کلودیوس به قدری بی‌رحم و فرمانش به اندازه‌ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می‌کرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار می‌شود و دستور می‌دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می‌شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می‌شود...

بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می‌دانند و از آن زمان نهاد و نمادی می‌شود برای عشق!

در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می‌‌گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است.زنده‌رود (برداشت آزاد با ذکر منبع)

رمز پرواز : یک عاقل می تواند هزار سال بیندشد ولی به قدر آنچه   

                عشق در یک روز می آموزد کسب نمی کند

                                                                    رالف والد امرسون

                          


به قلم ریحانه لحظه پرواز ٧:٠۸ ‎ب.ظ در چهارشنبه ٢٥ بهمن ۱۳۸٥