بر بال های پرنده آبی






ریحانه


اول خط
خاطره ها
کبوتر نامه بر
اضافه به علاقمندی ها


نویسنده
ریحانه



پرنیانی مثل شعر
حرف اول
جانانه
پرنده آبی تنها
دوبیتی
دل تنگ
میخونه عشق
مشکل گشا
بهونه ها
غم دوبیتی
تو مهربونی
قصه ادامه داره
چشم عسلی
پرواز با تولد
سلام خدا
خاطره یک روز خوب


بر بال های دوست
دیوونه
گلادیاتور
شیعه مذهب برتر
منتظران
بچه های آسمان
استقلال همیشه قهرمانه
بهونه ها
سیب خوشبو
هجوم وحشی پاییز
خاکریز
صراط منیر
هم صدا با فرشته ها
اسپنتمان
محمد مهدی
نوشته های علی شیروی
مرجع
آخرین عشق
شب های سرد و ساکت
طلبه
پیامبر اعظم
سوال های منتظر جواب
review
از صفرتااینترنت
انجمن علمی فیزیک
رهگذر
متمتیکا و میپل
قطع و وصل یعنی خوف و رجا
مهربون ترین خدا


هوپا
سامی یوسف
دلنواز
انجمن فیزیک ایران
ویکی پدیا
فرهنگسرا
وبلاگ های فارسي
پرشين وبلاگ
قالب های وبلاگ
تفريحات اينترنتی
تالارهای گفتگو
قالب : ماكرومديا
خرید اینترنتی

لينکستان وبلاگهای ايرانی
ليست وبلاگهای به روز شده

لوگوی پرنده آبی

بر بال های پرنده آبی



جـشن های ملـــی

نوروز
اولین روز بهار
جشن زایش آشو زرتشت
در6فروردین
سیزده بدر
در13فروردین
فروردینگان
در 19فروردین
اردیبهشتگان
در3اردیبهشت زرتشتی و2اردیبهشت کنونی
خردادگان
در 6خرداد زرتشتی و 4 خرداد کنونی
تیرگان
در13تیر زرتشتی و 10 تیر کنونی
امردادگان
در7 امرداد زرتشتی و 3 امرداد کنونی
شهریورگان
در4شهریور زرتشتی و 30 امرداد کنونی
مهرگان
در16مهر زرتشتی و 10 مهر کنونی
دیگان
در1دی زرتشتی و 25 آذر کنونی
شب یلدا
شب تولد خورشید
جشن سده
در50روزمانده به نوروز
بهمنگان
در2بهمن زرتشتی و 26 دی کنونی
سپندارمذگان
در5 اسفندزرتشتی و29 بهمن کنونی




آمار و خروجی
  RSS 2.0  


پشتیبان
وبلاگ فارسی

   

بازم تنهایی

 

ما زیاران چشم یاری داشتیم

                         خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

 

 

خیلی خسته ام

این هفته آنقدر فکرم مشغول بود که

دیگه نمی تونم تمرکز بگیرم و

اگر بخوام بنویسم  قطعاً بی محتوا می شه

 

نمی دونم چرا این طوری شدم

دلم می خواست یکی کمکم می کرد

افکار جورواجور  و فشارهای روحی

محاصره ام کردند

خسته ام

دلم می خواد چشمامو ببندم و زمانی باز کنم

که خیلی چیز ها عوض شده یا تمام شده باشد

همه به کار خودشون مشغولند

نه سراغم را می گیرند نه براشون مهمه که چی شده

من تنهام

تنهای تنها

 . . .

 

 


به قلم ریحانه لحظه پرواز ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ در جمعه ٢٧ خرداد ۱۳۸٤

بهونه ها

 

 تقديم به آنان که به بهانه عشق زندگی می کنند

 

باز « یکی بود یکی نبود »

        غیر خدای مهربون کسی نبود

 یه دنیا بود با قصه هاش

             با شادیها وغصه ها

             با خنده وبا گریه ها

 با زشتی و قشنگی هاش

یه دنیا بود

      یه آدم و بهونه هاش . . .

اون موقع ها

                     بهونه ها

                                     ساده بودن

 تا بتونن تو آسمون قلب من جا بگیرن

اون موقع ها

       بهونه ها کوچیک بودن

            تا بتونن سر بخورن

                      رو گونه های گرم من

اون موقع ها . . .

        انگاری غم ، تو خالی بود

حتی یه دونه آب نبا ت

               برای خنده کافی بود     

چه شادمان چه غصه دار

             دنیا همیشه رنگی بود

رُفته بودن سیاهی رو

       بهونه ها معجزه وار

            چه روزای قشنگی بود . . .

اما حالا

بهم می گن بزرگ شدی !

بزرگ !؟!

تو دنیا چه جوری یهو منو ورق زدی ؟

حالا می گن

با خنده های بچگی

           نمیشه خوشحالی کنی

یه بغض تلخ و ساده رو

        با غصه های کودکی

             نمیشه که خالی کنی

راستی حالا

با مردن پرنده ای اشک کسی در نمیاد؟

مهربونی؛ کار به این آسونی هم

بهونه بزرگ می خواد ؟

اون موقع ها

         دنیا که این جوری نبود

میون قلب آدما

          راه ِ به این دوری نبود

کاش دوباره بهونه ها

              بهونه های کوچک و

                       ساده و پاک وآشنا

تودنیامون جا بگیرن

تا آدما

یه روزی تنها نمونن

 

                                        سه شنبه : ۲۴/۳/۸۴

 

 

 

رمز پرواز : زندگی دریای متلاطمی است که

              قطب نمای آن محبت است

 

 

 

 

 

 

 


به قلم ریحانه لحظه پرواز ٩:٥٦ ‎ب.ظ در سه‌شنبه ٢٤ خرداد ۱۳۸٤

جام جهانی

بـــــــــــــــــله

تیم ملی فوتبال ایران هم رفت جام جهانی

مبــارک باشد

 

و ما همچنان صدای انواع و اقسام بوق آلات

را به گوش جان نیوش می کنیم

 

راستی آقای خاتمی را دیدید ؟

حتماً خیلی خوشحال بودند که به استادیوم رفتند

من که خودم یه بار رفتم درکشان می کنم

 

فقط تا آخر بازی رویشان نشد بپرسند این

علی دایی کدومشونه!!

تازه آنقدر آدم دور و برشان بود که

نتوانستند یک ترقه بیندازند!!

 

خب می خوام چند تا لینک بدهم برای اینکه

 از روند انتخابات اینترنتی با خبر شوید و اگر

 تمایل داشتید در رأی گیری ها شرکت کنید

 

 

http://www.irib.ir/opinion/ellection.asp

http://www.entekhab9.ir/elect.asp

http://www.entekhabat.com

 

 


به قلم ریحانه لحظه پرواز ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ در چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸٤

يه فوتبال و يه کشور

سلام

خدایا ببین اوضاع مملکت ما چه جوریه !!

چند هفته است در همه جا  تو خونه ، ادارات ، کوچه ،

خیابون ، بيابون دارن جار می زنند که بیایید رأی بدهید

این همه خود ما گیر می دیم به ملت که آهای مردم ،

نکنه مهمترین موضوع حال حاضر کشور را فراموش کنید

آن وقت امروز

یه بازی فوتبال همه مملکت را به هم ریخته

امروز در کتابخانه به ما گفتند باید ساعت پنج تشریفتان را ببرید

چون ممکنه آشوب بشود !

بابا ما که خودمون عشق فوتبالیم تصمیم داشتیم

یک ربع به هفت برویم نه دو ساعت زودتر

آخه این درسته ؟

دو ساعت قبل از بازی که همه جا تعطیل می شه

دو ساعت هم که فوتبال طول می کشه

دو سه ساعت ( شاید هم بیشتر ) هم آشوب ادامه داره

تازه این ها که خوبه

دو روز کوبيدن سر ها به طاق

دو هفته تیتر های داغ

دوماه مصاحبه با افراد چاق

دو سال رفتن توی باغ و . . .

معلومه دیگه این ملت چه دولتی می خواد !!

به اميد صعود ايران عزيز به جام جهانی . . .

 

 

 

رمز پرواز : بزرگترين پيروزی آنست که ،نوعی رفتار کنيم که مبارزان

             قوی تر از آن باشند که در شروع کار بوده اند

                                                                مهاتما گاندی


به قلم ریحانه لحظه پرواز ٧:٠٢ ‎ب.ظ در چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸٤

نتيجه

ایمان داشتم که

همیشه نداشتن خیلی چیزها ، مشکل آفرین نیست

گاهی ، داشتن خیلی چیزها بزرگ ترین مشکل است

و امروز نتیجه گرفتم که

همیشه ندانستن بعضی چیزها درد آور نیست

گاهی دانستن بعضی چیزها عمیق ترین درد است

 

 

 

رمز پرواز : سخن گفتن یک نوع احتیاج است ولی گوش دادن هنر

                                                                          گوته


به قلم ریحانه لحظه پرواز ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ در دوشنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸٤

شکر خدا

                    به نام عزیزترین

 

چند سال پیش در مجله جدول مطلب زیبایی خواندم

امیدوارم شما هم از خواندنش لذت و سود ببرید

 

 یک استاد دانشگاه می نویسد:

کودکی چهار ساله را دیدم پس از یک روز بازی و تفریح با هم بازی های خود

اجازه خواست تا دعای خود را با الفاظ مخصوص خود ادا کند، آنگاه گفت:

ـ خدایا ! از این که روز پر سروری نصیب من فرمودی ترا شکر می کنم

سپس اندکی درنگ کرد تا عباراتی را که می خواست پیداکند آنگاه با اخلاصی

که مافوق آن تصور نمی شود با خدای خود چنین گفت:

ـ...و نیز آرزومندم که به تو نیز در این روز خوش گذشته باشد!

 

 

 

رمز پرواز : خدا آن چیزی است که کودکان می دانند 

              نه بزرگسالان

                                                کریستین بوبن


به قلم ریحانه لحظه پرواز ۳:٥٦ ‎ب.ظ در سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳۸٤